കോൺഗ്രസ്സുമായി കൂട്ട് കൂടേണ്ട എന്ന സിപിഐ എം തീരുമാനം യുക്തിഭദ്രം - ആർ രാംകുമാർ

കോൺഗ്രസ് പാർടിയുമായി ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കൂട്ടുകെട്ടിൽനിന്നോ ധാരണയിൽനിന്നോ വിട്ടുനിൽക്കുമെന്ന് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഇടതുപക്ഷ പാർടിയായ സിപിഐ എം കേന്ദ്ര കമ്മിറ്റി എടുത്ത തീരുമാനം ഒട്ടേറെ വിമർശനപരമായ പ്രതികരണങ്ങൾക്കിടയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. സിപിഐ എമ്മിന്റെ ഈ തീരുമാനത്തെ മതനിരപേക്ഷ, പുരോഗമനപക്ഷത്തുനിൽക്കുന്ന ഒട്ടനവധി പേർ എതിർത്തു. 2019ലെ പാർലമെന്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ബിജെപിയിതര പാർടികളുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സഖ്യത്തിനനുകൂലമായാണ് അവരിൽ ‘ഭൂരിഭാഗവും വാദിച്ചത്. കോൺഗ്രസുമായി കൈകോർക്കുന്നത് സിപിഐ എം നിരസിച്ചത്, സിപിഐ എം ബിജെപിയുടെ ഒരു ബി‐ടീം’ ആണെന്നതിന്റെ തെളിവാണെന്നും അവർ വാദിക്കുന്നു.

ഈ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ഒരുപക്ഷേ സദുദ്ദേശത്തോടെയുള്ളതാകാം. എന്നാൽ, ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ ഈ കാലത്ത്, തെറ്റായി നയിക്കപ്പെടുകയും ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സങ്കീർണ യാഥാർഥ്യങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച് മോശം ധാരണ ധ്വനിപ്പിക്കുകയുമാണ് അവ ചെയ്യുക. ബിജെപി ‘ഭരണത്തിന് ബദൽ, ബിജെപി ഭരണത്തിനുമുമ്പുണ്ടായിരുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്കായിക്കൂടാ. പഴയ ആ അവസ്ഥ ഇന്ത്യൻസമൂഹത്തിലും രാഷ്ട്രീയത്തിലും ബിജെപിയുടെ ഉദയത്തിന് വിത്തുപാകുകയാണുണ്ടായത്.

ഇന്ത്യയിൽ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് സിപിഐ എമ്മിന്റെ കരുത്ത് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഘട്ടത്തിൽ ഒരിക്കലും പ്രകടമായിട്ടില്ല എന്നതാണ് ഒന്നാമത്തെ കാര്യം. ഇടതുപക്ഷം തെരഞ്ഞെടുപ്പുപരമായി ശക്തമായിട്ടുള്ളത് മൂന്നു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്. തീർച്ചയായും, ഈ മൂന്നു സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഒരു ബദൽ വികസന പന്ഥാവ് സാധ്യമാണെന്ന് സിപിഐ എം കാട്ടിക്കൊടുത്തിട്ടുമുണ്ട്. ഈ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കുപുറത്ത് തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ കരുത്ത് ദുർബലമാണ്. എന്നാൽ, രാജ്യത്തിന്റെ പൊതുമണ്ഡലത്തിൽ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഒരിക്കലും കുറഞ്ഞിട്ടുമില്ല. നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ ഉദാരമായ മൂല്യങ്ങൾക്കുമേലോ ജനങ്ങളുടെ ഉപജീവനത്തിനുമേലോ ഏതെങ്കിലും കടന്നാക്രമണം ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ അതിനെതിരെ പോരാടുന്ന മുന്നണിപ്പടയാളികളായി ജനങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് ഇടതുപക്ഷത്തെയാണ്.

ഇന്ത്യയിൽ ‘ഭരിക്കുന്ന വർഗത്തിന്റെ നിർമിതിയെന്നത് കോൺഗ്രസും ബിജെപിയുമാണ്. ഇവ രണ്ടും ചേർന്നാണ് ഗ്രാമ‐നഗര സമ്പന്നവർഗത്തെ പ്രതിനിധാനംചെയ്യുന്നത്. ശിങ്കിടി മുതലാളിത്തമാണ് കോൺഗ്രസ്‐ബിജെപി ഗവൺമെന്റുകളുടെ മുഖമുദ്ര. ഇവരുടെ കൂട്ടായ താൽപ്പര്യമാണ് സാമ്രാജ്യത്വത്താൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന ആഗോളവൽക്കരണ, ഉദാരവൽക്കരണ, സ്വതന്ത്ര കമ്പോള വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് ഇന്ത്യയെ നയിക്കുക എന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ ഇപ്പോഴത്തെ കാർഷികപ്രതിസന്ധി, കാർഷികമേഖലയിൽ കോൺഗ്രസ് പാർടി നടപ്പാക്കിയ നവലിബറൽ അജൻഡയുടെ നേരിട്ടുള്ള ഫലമാണ്. അതാണിപ്പോൾ ബിജെപിയും ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നത്.

തീർച്ചയായും ബിജെപി കോൺഗ്രസിനേക്കാൾ വലിയ അപകടമാണ്. മതനിരപേക്ഷ ഇന്ത്യയെ ഹിന്ദുരാഷ്ട്രമാക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ട വർഗീയ വലതുപക്ഷസത്തയുംകൂടി ബിജെപിയിൽ ഉള്ളടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടുവയ്ക്കപ്പെടുന്ന വാദമിതാണ്: “'നവലിബറലാണെങ്കിലും സെക്കുലറായ’’ കോൺഗ്രസും നവലിബറലല്ലാത്തതും സെക്കുലറുമായ’’ ഇടതുപക്ഷവും സഖ്യം ചേർന്നാൽ പൊതുശത്രുവിനെ ‐നവലിബറലും വർഗീയവുമായ’’ ബിജെപിയെ‐ അധികാരത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കാൻ കഴിയും.' ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒട്ടനവധി വിമർശകർ 2004ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുശേഷമുണ്ടായ പുരോഗതികളെ ഫലപ്രദമായ മാർഗദർശകമെന്നനിലയിൽ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. എന്തായാലും ഇത് ഒരുപക്ഷേ, ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ സങ്കീർണ രാഷ്ട്രീയ യാഥാർഥ്യത്തിൽനിന്ന് കാര്യങ്ങളെ വളരെ വിദൂരവും ലളിതവുമായി ചിത്രീകരിക്കലാണ്. അനുഭവം കാണിക്കുന്നത്, തെരഞ്ഞെടുപ്പുപരമായ നീക്കുപോക്കുകൾ ഒരുപക്ഷേ ബിജെപിയെ അധികാരത്തിൽനിന്ന് താൽക്കാലികമായി അകറ്റിനിർത്തിയേക്കാം. എന്നാൽ, ജനങ്ങളുടെ ബോധത്തിൽ രൂപപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വർഗീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളിൽനിന്ന് അവരെ എങ്ങനെ മാറ്റിയെടുക്കാം എന്ന അടിസ്ഥാനപരമായ കടമയിൽനിന്ന് അത് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയെ വ്യതിചലിപ്പിക്കുകയാണ്. ഈയിടെ മുംബൈയിൽ നടന്ന മുംബൈ കലക്ടീവിൽ പ്രകാശ് കാരാട്ട് നടത്തിയ പ്രഭാഷണത്തിൽ ഇക്കാര്യം ഇങ്ങനെ വിശദമാക്കുന്നു

രാജ്യത്തെ ബിജെപിയിതര അഥവാ ഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയശക്തികളല്ലാത്ത, ഇന്ത്യയിലെ സെക്കുലർ ഇടതുപക്ഷംമുതൽ വലതുപക്ഷംവരെയുള്ള ശക്തികളെല്ലാം ഒത്തുചേർന്ന് ഹിന്ദുത്വശക്തികൾക്കെതിരെ പോരാടാൻ ശ്രമിച്ചത് മുഖ്യമായും തെരഞ്ഞെടുപ്പുരാഷ്ട്രീയത്തിലൂടെയായിരുന്നു എന്ന് നാം കണ്ടു. അത് 2004ൽ ഞങ്ങൾ വിജയകരമായി നിർവഹിച്ചു. ബിജെപിയെ പരാജയപ്പെടുത്താനും വാജ്പേയി സർക്കാരിനെ അധികാരത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കാനും സാധിച്ചു. ബിജെപിക്ക് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പരാജയമുണ്ടായിട്ടും ഹിന്ദുത്വശക്തികൾ ആത്യന്തികമായി തുടച്ചുനീക്കപ്പെട്ടില്ല, ദുർബലപ്പെടുകയുമുണ്ടായില്ല. തിരിച്ചടി നേരിട്ടെങ്കിലും അവരുടെ അടിത്തറ ശക്തമായി നിലനിന്നു. കാരണം ഹിന്ദുത്വരാഷ്ട്രീയമെന്നത് പരിഷ്കരിക്കപ്പെടുകയും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയ സ്വയം സേവകസംഘി(ആർഎസ്എസ്) നാലാണ്.

ഹിന്ദുത്വ പ്രത്യയശാസ്ത്രം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതിന് ആർഎസ്എസ് ഒരു ഘടികാരമെന്നപോലെ സദാ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഹിന്ദുരാഷ്ട്രം സ്ഥാപിക്കുകയെന്ന ആത്യന്തികലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് എത്താനായുള്ള, ആർഎസ്എസിന്റെ രാഷ്ട്രീയപദ്ധതിയാണിത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സെക്കുലർ പ്രതിപക്ഷം/പ്രാദേശിക പാർടികൾ സ്വീകരിച്ച ഫലപ്രദമായ, രാഷ്ട്രീയവും തെരഞ്ഞെടുപ്പുപരവുമായ നടപടികൾമൂലം കാലാകാലങ്ങളിൽ അവർ തെരഞ്ഞെടുപ്പുപരാജയം നേരിടുമ്പോഴും നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ ബഹുവിധ മണ്ഡലങ്ങളിൽ അവരുടെ പ്രവർത്തനം അചഞ്ചലമായി തുടരുന്നത് അവർ ഒരിക്കലും അവസാനിപ്പിച്ചില്ല; നേട്ടമുണ്ടാക്കുന്നതിനായി അവർ അത് തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. നമ്മൾ അത് ഗൗരവമായെടുത്തില്ല. ഇത് നമുക്കുമുമ്പിൽ രണ്ടു ചോദ്യങ്ങളുയർത്തുന്നു: ആദ്യത്തേത്, ഹിന്ദുത്വ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തെ ഫലപ്രദമായി പരാജയപ്പെടുത്തുന്നതിൽ കോൺഗ്രസ് അർഥപൂർണമായ എന്തെങ്കിലും പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ടോ? രണ്ടാമത്തേത്, തെരഞ്ഞെടുപ്പുപരമായ നീക്കുപോക്കുകൾ എന്നതിലേക്കുമാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്, വർഗീയതയ്ക്കും നവലിബറലിസത്തിനുമെതിരെ ജനങ്ങളുടെ യഥാർഥ മുന്നേറ്റം കെട്ടിപ്പടുക്കുകയെന്ന, കൂടുതൽ അടിസ്ഥാനപരമായ കടമയിൽനിന്ന് ഇടതുപക്ഷത്തെ വ്യതിചലിപ്പിക്കുകയല്ലേ?

ആദ്യത്തേത്, ഇന്ത്യയിൽ ബിജെപിക്ക് ഒരു ഉറപ്പായ/ ശരിയായ ബി‐ടീമുണ്ടെങ്കിൽ അത് കോൺഗ്രസ് തന്നെയാണ്. ഇതിന് ചരിത്രത്തിൽ തെളിവുകൾ നിരവധി. രാമക്ഷേത്രമെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന, അയോധ്യയിലെ ബാബ്റി മസ്ജിദിന്റെ വാതിലുകൾ ആദ്യമായി തുറന്നുകൊടുക്കുകയും ജനങ്ങൾക്ക് രാമരാജ്യം വാഗ്ദാനം നൽകുകയും ചെയ്തത് രാജീവ്ഗാന്ധി ആയിരുന്നു. 1992ൽ ബാബ്റി മസ്ജിദ് തകർത്തത് കോൺഗ്രസ് ഗവൺമെന്റിന്റെ രക്ഷാകർത്തൃത്വത്തിലായിരുന്നു. രാജ്യത്തങ്ങോളമിങ്ങോളം എണ്ണമറ്റ ആസൂത്രിത വർഗീയകലാപങ്ങൾ അരങ്ങേറുമ്പോൾ ആ കാലങ്ങളിൽ അധികാരത്തിലിരുന്ന കോൺഗ്രസ് ഗവൺമെന്റുകൾ മൗനത്തിന്റെ വൽമീകത്തിലായിരുന്നു. ഒന്നാം യുപിഎ ഗവൺമെന്റ് മുസ്ലിങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക പിന്നോക്കാവസ്ഥയെപ്പറ്റി അന്വേഷിക്കാൻ രജീന്ദർ സച്ചാർ കമീഷനെ നിയമിച്ചിരുന്നു. മെല്ലെപ്പോക്കുനയം സ്വീകരിച്ച കോൺഗ്രസ് 2014ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ തോറ്റപ്പോൾ അതിന്റെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായ എ കെ ആന്റണി പറഞ്ഞത്, ന്യൂനപക്ഷത്തെ പ്രീണിപ്പിച്ചത് ഭൂരിപക്ഷസമുദായത്തെ അകറ്റാനിടയാക്കിയെന്നാണ്.

2014നുശേഷം കോൺഗ്രസ് അതിന്റെ സുപരീക്ഷിതമായ മൃദുഹിന്ദുത്വ രാഷ്ട്രീയപദ്ധതിയിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി. 2017ലെ ഗുജറാത്ത് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത് ഇത് മറനീക്കി പുറത്തുവന്നു. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണങ്ങളിൽ കോൺഗ്രസ് വക്താവ് ക്ഷേത്രം ദർശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത രാഹുൽ ഗാന്ധിയെ പരിചയപ്പെടുത്തിയത്, ശിവഭക്തനെന്നും പൂണൂൽ ധരിച്ച ബ്രാഹ്മണനെന്നുമാണ്. വരാനിരിക്കുന്ന കർണാടക നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും റിപ്പോർട്ടുകളനുസരിച്ച്, കോൺഗ്രസ് ഗുജറാത്തിൽ പയറ്റിയ “”ക്ഷേത്ര‐തന്ത്രം” (ഠലാുഹല ടൃമലേഴ്യ ) ആവർത്തിക്കാൻതന്നെയാണ് ഒരുങ്ങുന്നത്. മഹാരാഷ്ട്രയിൽ,— ഹിന്ദുസന്യാസിമാരെയും യോഗികളെയും ചേർത്ത് കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾ “”സാധു‐സന്ത് സമാജ സെല്ലുകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.

ഏറ്റവുമൊടുവിൽ കോൺഗ്രസ് ബിജെപിയെ അധികാരത്തിൽനിന്ന് താഴെയിറക്കാൻ ഫാസിസ്റ്റ്് പ്രവണതയുള്ള ശിവസേനയെ പരസ്യമായി ക്ഷണിച്ചു. ഗോവധവിഷയത്തിൽ കോൺഗ്രസ് ഒരിക്കലും അസന്ദിഗ്ധമായ നിലപാടെടുത്തിട്ടില്ല. എന്നു മാത്രമല്ല, കോൺഗ്രസിന്റെ മിക്ക നേതാക്കളും ഗോവധനിരോധനത്തെയും ബീഫ് നിരോധനത്തെയും ശക്തമായി അനുകൂലിക്കുന്നവരുമാണ്. ഹരിയാനയിലെ കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾ ‘ഭരണഘടനാവിരുദ്ധമായ ഖാപ് പഞ്ചായത്തുകളെ ശക്തമായി പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. റീത്ത ബഹുഗുണജോഷി, എസ് എം കൃഷ്ണ, ഹിമന്ത് ബിസ്വസാർമ, സത്പാൽ മഹാരാജ്, ജഗദംബിക പാൽ, നാരായൺ റാണെ തുടങ്ങിയ നിരവധി കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾ ഇരുട്ടിവെളുത്തപ്പോൾ ബിജെപിയിലെത്തി. ത്രിപുര തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ എല്ലാ കോൺഗ്രസ് എംഎൽഎമാരും ബിജെപി സ്ഥാനാർഥികളായി.

അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ വർഗീയ വലതുപക്ഷത്തിനെതിരെ സാമൂഹ്യ‐സാംസ്കാരിക ചെറുത്തുനിൽപ്പ് നയിക്കുന്നതിൽ കോൺഗ്രസ് സ്ഥാനാർഥികൾ ദയനീയ പരാജയമായിരിക്കും. ഗുജറാത്ത് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞയുടൻ അരുൺ ജെയ്റ്റ്ലി നടത്തിയ പ്രസ്താവന തീർച്ചയായും ശരിയാണ്: ഒറിജിനൽ ഉള്ളപ്പോൾ ആരെങ്കിലും ക്ലോണിന് (കൃത്രിമമായി ജനിപ്പിച്ചത്) മുൻതൂക്കം നൽകുമോ?’’

രണ്ടാമത്തേത്, കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ ശ്രമിച്ചതുപോലെ, ബിജെപിയെ എതിർക്കുന്നതിന് താൽക്കാലികമായ, തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നീക്കുപോക്കുകളിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി വർഗീയതയ്ക്കും നവ ലിബറലിസത്തിനുമെതിരെ ജനങ്ങളുടെ മുന്നേറ്റം കെട്ടിപ്പടുക്കുകയെന്നതാണ് സിപിഐ എം ഉയർത്തുന്ന തന്ത്രം. അതാണ് ശരിയും. ഇടതുപാർടികൾക്കുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പുപരമായ മതനിരപേക്ഷ പിന്തുണയിൽ കുറെ വർഷമായി ഇടിവുവന്നിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് പാർടി ശക്തമായിട്ടുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കുപുറത്ത്. ഈ ഇടിവിന്റെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്ന് കാലാകാലങ്ങളിൽ കോൺഗ്രസുമായും ഒട്ടേറെ പ്രാദേശിക പാർടികളുമായും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സഖ്യമുണ്ടാക്കിയതാണ്. ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പുനാടകങ്ങൾക്കു നടുവിൽ നഷ്ടമാകുന്നത് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ സ്വതന്ത്രമായ പോരാട്ടങ്ങളാണ്. ഈ വ്യതിയാനം തിരുത്തി രാജ്യത്തുടനീളം ഇടതുപക്ഷ പോരാട്ടങ്ങൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയെന്നതുമാണ് സിപിഐ എമ്മിന്റെ കേന്ദ്ര കമ്മിറ്റി തീരുമാനത്തിന്റെ അർഥം.

അതിനുള്ള പ്രവർത്തനവും ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഈയടുത്ത കാലത്തുണ്ടായ രണ്ടു വമ്പിച്ച കർഷകസമരങ്ങൾ ‐ മഹാരാഷ്ട്രയിലും രാജസ്ഥാനിലും ‐ നയിച്ചത് സിപിഐ എമ്മിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കർഷകസംഘടനയായ അഖിലേന്ത്യാ കിസാൻ സഭയാണ്. ദേശീയ പണിമുടക്കുകളുടെയും 2017 നവംബറിൽ ഡൽഹിയിൽ നടന്ന മഹാധർണയുൾപ്പെടെയുള്ള തൊഴിലാളി പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ ഇടതുപക്ഷ ട്രേഡ് യൂണിയനുകളായിരുന്നു. നരേന്ദ്ര മോഡി ഗവൺമെന്റ് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തുനടത്തിയ ഹീനമായ ആക്രമണങ്ങൾക്കെതിരെ ഇന്ത്യയിലുടനീളമുള്ള ക്യാമ്പസുകളിൽ പ്രതിരോധം തീർത്തത് ഇടതുനേതൃത്വത്തിലുള്ള വിദ്യാർഥി സംഘടനകളാണ്.

നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ, നരേന്ദ്ര മോഡിയുടെ ബിജെപിയിൻകീഴിൽ, ഹിന്ദുത്വവും നവ ലിബറലിസവും വേർതിരിക്കാനാകാത്തവിധം ഇഴചേർന്നുകിടക്കുന്നതിനാൽ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന ബദലും തുല്യപ്രാധാന്യമുള്ളതാകണം. ഇപ്പറയുന്ന സെക്കുലർ വലതുപക്ഷ ഘടകങ്ങളുമായുള്ള സഖ്യങ്ങളോ ധാരണകളോ, ജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകളിൽ ഇത്തരം കെട്ടിപ്പൊക്കലുകളുടെ സാധുതയെ തകർക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്, അത് കോൺഗ്രസിനും ബിജെപിക്കുമെതിരായ യഥാർഥ ഇടതു ജനാധിപത്യ ബദലിനും വലിയ തിരിച്ചടിയാണുണ്ടാക്കുക. ഹ്രസ്വദൃഷ്ടികളായ, ഇടതുചായ്വുള്ള വിമർശകർ അവരുടെ നിലപാടിൻമേൽ പുനർവിചിന്തനം നടത്തുകയും സിപിഐ എം നിലപാടിലെ യുക്തി മനസ്സിലാക്കുകയും വേണം

Advertisement
Advertisement