മഹാരാഷ്ട്ര കർഷക മാർച്ചിന് പിന്തുണയുമായി സുസ്മേഷ് ചന്ദ്രോത്ത്

നിങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാൻ വെള്ളം കിട്ടുന്നു. നിങ്ങൾക്ക് ഫ്‌ളഷ് ചെയ്തു രസിക്കാനുള്ളത്ര വെള്ളം കിട്ടുന്നതിനാൽ വേണ്ടതിലേറെ തിന്നുന്നു. വേണ്ടതിലേറെ തിന്നാനുള്ളത് വാങ്ങാൻ പണമുള്ളതിനാൽ നിങ്ങൾ വാങ്ങുകയും തിന്നുകയും ചെയ്യുന്നു. ടോയ്‌ലറ്റുകളിലിരുന്ന് മണിക്കൂറുകളോളം വാട്‌സ്ആപും ഫേസ്ബുക്കും പരിശോധിക്കുന്നു. നടക്കാൻ പോകാനും ഓഫീസിൽ പോകാനും അതിഥി സൽക്കാരത്തിനു പോകാനും നിങ്ങൾ തരാതരം ചെരുപ്പുകൾ വാങ്ങുന്നു. കാലിലിടാൻ പലതരം പാദസരങ്ങളും വിരലാഭരണങ്ങളും വാങ്ങുന്നു. കാശെടുത്തില്ലെങ്കിലും കാർഡുണ്ടെങ്കിൽ എന്തും വാങ്ങാമെന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തിൽ നിങ്ങൾ എന്തുവാങ്ങാമെന്നതിനെപ്പറ്റി എപ്പോഴും ആലോചിക്കുന്നു. വോട്ട് ചെയ്തില്ലെങ്കിലും സർക്കാരിന്റെ എല്ലാ ആനുകൂല്യങ്ങളും നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുമെന്നതിനാൽ ഭരിക്കുന്ന സർക്കാരിനെ കാലാകാലം കുറ്റം പറഞ്ഞ് അരാഷ്ട്രീയ ജീവിയാകാൻ നിങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നു. പ്രതിപക്ഷത്തായാലും ഭരണപക്ഷത്തായാലും ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ സംരക്ഷണയിലാണ് കഴിഞ്ഞ എഴുപത് കൊല്ലക്കാലം ജീവിച്ചതെന്നും ഇന്നുകാണുന്ന അരാഷ്ട്രീയ വർഗ്ഗീയ നിലപാടുകളിലേക്കു പോകാൻ നിങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നതെന്നും സൗകര്യപൂർവ്വം മറന്നുപോകുന്നു.

ഒന്നും നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാക്കേണ്ടതില്ല. വാങ്ങുന്നതല്ലാതെ എന്തെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് വിൽക്കേണ്ടതില്ല. അതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് കൃഷിയും ചെയ്യേണ്ടതില്ല. നിങ്ങൾക്ക് കൃഷി ചെയ്യാൻ വെള്ളം വേണമെന്നതിനെപ്പറ്റി അറിയില്ല. കൃഷി ചെയ്യാൻ നിലം പാകപ്പെടുത്തണമെന്നും അതിന് തരാതരം പണികളുണ്ടെന്നും അറിയില്ല. രാജ്യത്തിന്റെ നട്ടെല്ലുതന്നെ ഉൽപാദകരിലും ഉല്പാദനവ്യവസ്ഥയുടെ സുസ്ഥിരതയിലുമാണെന്ന് ഓർമ്മയില്ല. അതിനാൽ അങ്ങനെയുള്ളവർ നിവൃത്തിയില്ലാതെ മരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയാറില്ല. കഴിക്കാനൊന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ കക്കൂസുകളെപ്പറ്റി ഉത്കണ്ഠപ്പെടാത്ത മനുഷ്യരുടെ മുന്നിലെ സ്വച്ഛഭാരത് മിഷന്റെ പരിഹാസ്യതയെപ്പറ്റി നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല. കിട്ടിയ വെള്ളം ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്ത കക്കൂസുകളിലൊഴിക്കണോ കഞ്ഞി വയ്ക്കാനെടുക്കണോ എന്നാലോചിക്കുന്ന ജനതയെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് സ്വീകരണമുറിയിലെ ശീതളിമയിൽ വാട്‌സ്ആപ് ഗ്രൂപ്പിൽ സമാനഹൃദയർ പങ്കിട്ടയക്കുന്ന വിദേശരാഷ്ട്രങ്ങളിലെ അത്ഭുതക്കാഴ്ചകളെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചാൽ മതിയാകും. വെളിക്കിരിക്കാൻ സ്ഥലമില്ലാത്തതിനാൽ മലം പുറന്തള്ളാൻ സ്ഥലമില്ലാഞ്ഞിട്ട് മനപ്പൂർവ്വം പട്ടിണിയിരിക്കുന്ന കൗമാരക്കാരികളെക്കുറിച്ച് ഊഹിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തതിനാൽ അബദ്ധത്തിൽ ഗ്രൂപ്പുമാറി അയച്ചുപോകുന്ന പോൺ ക്ലിപ്പിംഗുകളെപ്പറ്റി മാത്രം നിങ്ങൾക്ക് വേവലാതിപ്പെട്ടാൽ മതിയാകും.

ഇതൊന്നും ഇല്ലാത്ത, കാലങ്ങളായി കരിമ്പട്ടിണി കിടക്കുന്ന, പത്തു വർഷത്തോളമായി കുടുംബത്തിലേതൊരാളാണ് പിറ്റേന്നു പുലർച്ചെ ആത്മഹത്യയിലഭയം തേടുന്നതെന്ന് ഭയപ്പെടുന്ന, ആർത്തവദിനങ്ങളിൽപ്പോലും ശരീരം വൃത്തിയാക്കി വയ്ക്കാൻ വെള്ളം കിട്ടാനില്ലാത്ത, മണ്ണുകൊണ്ടും പനയോലകൊണ്ടും ആർത്തവത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന, കൃഷിയല്ലാതെ വേറൊന്നും ചെയ്യാനറിയാത്ത, ഡിജിറ്റൽ വിപ്ലവത്തെപ്പറ്റി കേട്ടുകേൾവി പോലുമില്ലാത്ത, എ. ടി. എമ്മും ജി. എസ്. ടിയും ആവശ്യമില്ലാത്ത സാധാരണക്കാരുടെ അതിജീവനസമരമാണ് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ നിരത്തുകളിൽ നാമിപ്പോൾ സ്വീകരണമുറികളിലിരുന്ന് കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
അതുകാണുമ്പോൾ, അതിലെ ചെങ്കൊടി കാണുമ്പോൾ നമുക്കൊരു ചോദ്യമേ പുച്ഛത്തോടെ ചോദിക്കാനുള്ളൂ.

"ഏതു പാർട്ടിയുടെ ആളുകളാണിവർ..?"
കക്ഷിരാഷ്ട്രീയങ്ങളുടെ കള്ളികളിലൊതുങ്ങുന്നതല്ല യഥാർത്ഥരാഷ്ട്രീയം. അത് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അപകടകരമായ പോക്കിൽ അതനുഭവിക്കുന്ന ജനതയിൽ നിന്നുണ്ടായി വരുന്നതാണ്.

"സർ, പട്ടിണിയെന്നൊരു പാർട്ടിയുണ്ടെങ്കിൽ അതിലെ സ്ഥിരാംഗങ്ങളാണവർ. വിപ്ലവം സംഭവിക്കുമെന്ന് പറയുന്നത്, ക്യൂ ആർ കോഡ് ചുരണ്ടി നോക്കിയാൽ കിട്ടുന്ന ആനന്ദത്തിലൂടെയല്ല, നിങ്ങളെ ഞങ്ങൾ സേവിച്ചോളാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് വഞ്ചിക്കുന്ന ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ ഒറ്റച്ചെരിപ്പിട്ട് നിരത്തിലിറങ്ങി നിർഭയം നടക്കുമ്പോഴാണ് സർ. ഒറ്റച്ചെരിപ്പേയുള്ളൂ, ഒറ്റയ്കല്ല നടക്കുന്നതെന്നതിനാൽ അതുമതിയാകും സർ. ഉടുപ്പും ചെരിപ്പും മാറിമാറിയിടാൻ, പരസ്പരം താങ്ങാകാൻ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ലജ്ജയുടെ മറകളില്ലാതായിട്ട് ദശാബ്ദങ്ങളായി സർ."

ക്ഷമിക്കണം, ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന്റെ ആർഭാടത്തിനിടയിൽ ഒരുനേരവും ആഹാരമില്ലാത്തവനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞുപോയതിന്.
#nasik_to_mumbai_longmarch #kisansabha